عزیزم ،

آنروز که غربت چشمانت برای همیشه ،غربت قلبم را به یغما برد ،این طنین گرم صدایت بود که در ازای کنار رفتن غربت قلبم برای همیشه در پر طپش ترین نقطه آن یعنی ؛

                                                                              "  مامن عشق ساکن شد "
ومن ...........

.......در سکوت با تو بودن جستجو را معنا و التهاب را بر دیوار قلبم قاپ کردم ...........

که من با تو بوده ام ،همیشه و در همه جا ،با تو نفس کشیده ام ،با چشمان تو دیده ام ...

مرا از تو گریزی نیست ،چنانکه جسم از روح و زمین را از آسمان تو دلیل حیات من بوده ای وهستی من ..

چنان با این دل زیسته ام که باور کرده ام که علت وجود من تو می باشی

 بهترینم :

     پاسخ من به آغاز و پایان زندگی این است ؛

                                                                     "ٌ همیشه با توام "