| تبليغات | X |
 من ّآرینام: عاشق بارون خسته از دنیا در انتظار زندگی ... کرم خاکی نیستم من افتابم جویبارم من بی تابم تا به چند اینگونه در یک دخمه بی پروازماندن؟ تا به چند اینگونه با صد نغمه بی اواز ماندن؟ همه دلتنگیهام از نباریدن باران است
پست الکترونیک قديم نديما قديم نديما
اسفند 1384
بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 مهر 1384 شهریور 1384 مرداد 1384 تیر 1384 خرداد 1384 اردیبهشت 1384 فروردین 1384 جستجو
همدلان
تا اوج پرواز
نفرت لبگزه برگ خزان سکوت سرد شب های سفید شکست یک عاشق اواره سراب بچه ایران سایه بون فقط خودم... فقط خودت می نویسم پس هستم باران احساس kufeh god is love سوشیانت خاك دل پوچ.س..ت...ان كافه زير دريا :: قالب ساز :: آمار وبلاگ
ما اينجاييم:
اومديم نبوديد: RSS
 |
تا اوج پرواز
انقدر فاصله ها را می گریم تا بیایی
سلام به همه دوستای مهر بونم که همیشه پا به پای من اومدین
و من و تنها نذاشتین . می خوام سال نو یه سال جدید و با یه وبلاگه جدید با یه حسه جدید شروع کنم. پس منتظره همتون هستم ... |+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1384 ساعت 21:51
رفته بودم پارك سر كوچه تا شايد يه كم از دلتنگيهام كم بشه !
خيلي سال بود كه اينطوري پارك نيومده بودم ! مثه اين مي موند كه يه دوست مهربون و از دست داديش دوابره بعد از سالهاي جدايي ببينيش! تازه بهم گفت : كه خيلي دلم برات تنگ شده . كجا بودي عزيز دلم؟ همه اين حرفارو تو سكوت بهم زد . اون روز طبيعت اينطوري باهام حرف زد ... جاي هيچكومتون خالي نبود چون مي خواستم تنهايي كيف كنم.اخه با هر كي مي اومدم پارك بهم مي گفت : رو چمن نري ها! تو پارك ندوي ها ! رو زمين نشيني ها ! ادم متشخص رو صندلي مي شينه ! دختر خوب از مامانش دور نميشه ! و از اين حرفا ... |+| نوشته شده توسط ارینا جون در شنبه بیست و نهم بهمن 1384 ساعت 15:6
در پياده روي خيابان راه مي رفتم و پسرك با چند پاكت فال حافظ نزديك شد .با نگاهي ملتمس گفت: تو رو خدا يه فال بخر ! بدون مكث قبول كردم و صد تومن دادم يه فال بر داشتم . خوشحال شد و خواست برود كه گفتم صبر كن. اين فال رو به نيت تو خريدم. باورش نشد چند لحظه مات و مبهوت نگاهم كرد . با صداي بلند خنديد و چقدر در صدايش تنهايي ماسيده بود. گفتم برات بخونم؟ شعرش را نخواندم فقط نوشته هاي پايينش را خواندم.بي صبري از چشمهاي معصومش مي ريخت. " تو خيلي خوش شانسي چون خدا هميشه به تو توجه مي كنه و خيلي دوستت دارد و مدام به تو فكر مي كند. دوست داره در هر شرايطي درس بخوني و به زندگي اميدوار باشي هميشه باهاش حرف بزني و ازش كمك بخواي" جرآءت نكردم سرمو بلند كنم . ترسيدم دستم براش رو شده باشه ولي سرم را بلند كردم و ديدم از پشت هاشورهاي چشمهاي زيباي نمناكش نگاهم مي كند و با صداي بغض الودش مي پرسد:
راستي خدا خيلي دوستم دارد؟ بغض داشت امانم را مي بريد ولي خودم را كنترل كردم و با لبخند گفتم : اره خيلي... به همين سادگي ! نمي دانم كارم درست بود يا نه . يه نگاه به كاغذ فال اندختم و حتي يكي از جمله هايم را كه براي پسرك خواندم در ان نبود... |+| نوشته شده توسط ارینا جون در سه شنبه بیستم دی 1384 ساعت 20:3
ادم وقتي از نظر كمبود محبت به زير خط فقر برسه بايد چيكار كنه؟ |+| نوشته شده توسط ارینا جون در دوشنبه دوازدهم دی 1384 ساعت 11:28
 happy
new year
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه یازدهم دی 1384 ساعت 13:20
گریه بنالم،کوه و در و دشت از این جدایی
می نالد از درد، در این دمادم فردا کجایی سفر به خیر،سفر به خیر،مسافر من گریه نکن،گریه نکن،به خاطر من باران می بارد امشب،دلم غم دارد امشب آرام جان خسته ره می سپارد امشب در نگاهت مانده چشمم شاید از فکر سفر برگردی امشب از تو دارم یادگاری،سردی این بوسه را پیوسته بر لب قطره قطره اشک چشمم می چکد با نم نم باران به دامن بسته ای بار سفر را با تو ای عاشق ترین بد کرده ام من رنگ چشمت رنگ دریا.سینه ی من دشت غم ها یادم آید زیر باران با تو بودم با تو تنها زیر باران با تو بودم با تو تنها باران می بارد امشب،دلم غم دارد امشب آرام جان خسته ره می سپارد امشب این کلام آخرینت برده میل زندگی را از سر من گفته ای شاید بیایی از سفر اما نمی شه باور من رفتنت را کرده باور التماسم را ببین در این نگاهم زیر باران گریه کردم بلکه باران شوید از جانم گناهم این کلام آخرینت برده میل زندگی را از سر من گفته ای شاید بیایی از سفر اما نمی شه باور من "کی رود از خاطر من آخرین بوسه شبی در زیر باران... |+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه یازدهم دی 1384 ساعت 11:49
م و ا ف ق ی د ؟ |+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه یازدهم دی 1384 ساعت 11:36
به کجا چنین شتابان!
گون از نسیم پرسید دل من گرفته زینجا هوس سفر نداری زغبار این بیابان همه آرزویم اما... چه کنم که بسته پایم به کجا چنین شتابان! به هر آن کجا که باشد به جز این سرا،سرایم سفرت به خیر اما... تو ودوستی خدا را چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی به شکوفه ها به باران برسان سلام مارا ... |+| نوشته شده توسط ارینا جون در جمعه نهم دی 1384 ساعت 12:22
عزیزم ، آنروز که غربت چشمانت برای همیشه ،غربت قلبم را به یغما برد ،این طنین گرم صدایت بود که در ازای کنار رفتن غربت قلبم برای همیشه در پر طپش ترین نقطه آن یعنی ؛ " مامن عشق ساکن شد " .......در سکوت با تو بودن جستجو را معنا و التهاب را بر دیوار قلبم قاپ کردم ........... که من با تو بوده ام ،همیشه و در همه جا ،با تو نفس کشیده ام ،با چشمان تو دیده ام ... مرا از تو گریزی نیست ،چنانکه جسم از روح و زمین را از آسمان تو دلیل حیات من بوده ای وهستی من .. چنان با این دل زیسته ام که باور کرده ام که علت وجود من تو می باشی بهترینم : پاسخ من به آغاز و پایان زندگی این است ؛ "ٌ همیشه با توام " |+| نوشته شده توسط ارینا جون در جمعه نهم دی 1384 ساعت 12:20
باتوام که دوری از من.هرچه کردم نشد. حتی فاصله هارا هم گریه کردم و حتی باران هم باریدو توبازهم...
انقدر نخوابیدم که سحرگاهان هرشب شاهد باریدن اشکهایم بودند و تو بازهم... چقدر سکوت را زمزمه کردم و چقدر بی صدا تا اسمانها فریاد زدم و چه شبها تا بی انتها از تنهایی ناله کردم و تو باز هم... تا به کجا باید روم بی صدا و اهسته با پاهای شکسته و نایی خسته تا تو ... دیگر چقدر با واژه ها خلوت کنم و خودمو دلداری بدهم تا تو ... چقدر اینجا بوی غربت می اید و دل تو ایا نم کشیده است؟ کاش برای کوچه های بینهایت فردا به وسعت تنهایی هایم برایم شعر بخوانی دوباره... دیگر واژه هارا گم می کنم و به تنهایی می خزم و برای ارامش دلم خدا را به زبان شاپرکها صدا می زنم و بگویم که خدایا : دلم تنگ است
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه بیست و هفتم آذر 1384 ساعت 21:28
 ای ما همیشه با هم و
ـ بی هم پیوند پاک تا بزند در میان ما اینک کدام دست؟ وقتی تو مهربان باشی دنیای مهربانی داریم...
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در شنبه بیست و ششم آذر 1384 ساعت 15:45
به تو كه فكر ميكنم.... از هميشه بهترم .... وسط غربت آب....صدفي شناورم..... به تو كه فكر ميكنم.... باغ خوش غرل منم .....منجق و پولك منم.... بهترين ململ منم.....دستمو بگير.... دستمو بگير..... تو رو كه مينويسم... دست من خوشبو ميشه....دسته ي نرگس ميشه.... ناف صد آهو ميشه.... به تو كه فكر ميكنم.... ساز خوش صدا منم....رقص يك پا در هوا.... رقص واژه ها منم.... دستمو بگير.... دستمو بگير.... انگار 17 ساله ام.... فرصتي از جنس خواب....سفر پياده رو.... سايه هاي پشه بند.... بهترين لحظه ها....دستمو بگير.... دستمو بگير.... دستمو بگير كه بالم در بياد....كه تن من رقص جانانه ميخواد.... رقص آزادي رنگهاي قشنگ.... رقصي كه پدربزرگ يادم نداد.... دستمو بگير....دستمو بگير.... دستمو بگير....دستمو بگير....
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه سیزدهم آذر 1384 ساعت 23:43
راز اسمان و دريا در چيست؟
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در شنبه پنجم آذر 1384 ساعت 15:34
ديدي اخرش تابستان انقدر غصه ما را خورد كه پاييز شد... از قديم و دور گفته اند پاييز فصل عاشق هاست. به عاشقيم يقين دارم كه مي نويسم و گمان مي كنم اگر تولد پاييز را ننويسي بايد به عاشق نبودنت يقين كرد... صبر را با وفاداريمان تا پاييز بعد شرمنده مي كنيم شايد از بس رو سفيد شديم پاييز اينده جاي باران در سرزمينمان برف ببارد... |+| نوشته شده توسط ارینا جون در شنبه پنجم آذر 1384 ساعت 15:14
این بار وقتی تصمیم گرفتم بنویسم دلم حال و هوای دیگری داشت
همیشه بدون ترس از خوانده شدن می نویسم ولی این بار برای تو می نویسم. وقتی باید بنویسم کلمه ها بدون اختیارمثل قطاری که سریع می اید بدون اختیار پشت سر هم می ایند.یه وقتایی کوپه های قطارم پر از ناراحتی و اندوه شده ولی همیشه یکی بوده که هلم داده .گفته: تو که غم تو دلت بلوا کرده ـ تو که زانوی غم بغل کردی ـ تو که گوشه خونه لم دادی ـمنم مثه توام.پاشو هر چی که تو دلته رو خالی کن رو ورقای سفید و بعد اونارو بنداز تو یه صندوقچه و درش و قفل کن.پا شو به اسمون نگا کن از کی تا حالا طلوع و غروب خورسید و ندیدی؟ وقتی میری بیرون سرت و بگیر بالا و اسمون و نگا کن.بعضی وقتا سر به هوا راه رفتنم عالمی دارد.
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در جمعه چهارم آذر 1384 ساعت 14:2
دلم می خواست بازم تورو تو خواب ببینمت بازم می شد باهم دیگه کنار دریا بشینیم یا به پریم به اسمون ابی عشق و ببینیم
دلم می خواست با همدیگه تنهایی رو قال بذاریم دل بکنیم از این قفس برای هم بال بذاریم سر بذاریم رو دوش هم برای هم گریه کنیم بگیم به هم از دل و جون من می مونم تو هم بمون کاش بشه که من و تو تا ابد مال هم باشیم...
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در شنبه بیست و سوم مهر 1384 ساعت 0:16
 بده دستاتو به دستم
تا با هم کلبه بسازیم... کلبه ای پر از من و تو از من و تو ما بسازیم...
واسه درد هم بمیریم... با ستاره ها بخوابیم با ترانه جون بگیریم...
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در جمعه هشتم مهر 1384 ساعت 23:54
ق ش ن گ ه ؟ |+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه سوم مهر 1384 ساعت 1:39
هر روز که از ما میگذره
عشقم به تو بیشتر می شه باور کن که دیوونتم دیوونه مثه همیشه فقط تو پاره تنی به حرمت اشکم قسم بی تو میون یه عالمی و یه بی کسم . . .
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در یکشنبه سوم مهر 1384 ساعت 1:16
و عشق صدای فا صله هاست... ولی من این فاصله رو نابود می کنم...
|+| نوشته شده توسط ارینا جون در چهارشنبه شانزدهم شهریور 1384 ساعت 0:54
|
دور بشیم از همه مردم
